دلتنگی 204

می شد یکی از افتخاراتم این باشه که ایرانی نیستم
و از این آدم های گوساله همیشه می ترسیدم
می شد توی اون گندمزار که حصار چوبی داشت قدم می زدم
اصلن هم برام اهمیت نداشت که وقتی با تو توی برگا قل می خوردیم و کسی ما رو می دید
می شد به پلیس کک مکی سلام می کردم و رکاب می زدم
مینیمال نمی نوشتم وکارامو با اسم روشن فکری توجیه نمی کردم

پ.ن: اتفاق بد, بده! تا به حال هم زمان برنگشته که ببینن خیری توش بوده یا نه ! پس shut the fuck up
پ.ن: خب با عرض پوزش به ادامه جلمیخ توجه فرمایید

برچسب‌ها: حال خرابی